Achtergrond

test

Politieke idealen en revolte tegen barbarij

Het is opmerkelijk dat waarover wij ons heden druk maken makkelijk aangevuld blijkt te kunnen worden met teksten van een eeuw geleden met een gelijke strekking, zoals de tekst van Rosa Luxemburg, de lezing van Bertrand Russell. Maar net zo goed als een anderhalve eeuw (1864) eerder George P. Marsh. Of halverwege de 20ste eeuw Claude Lévi-Strauss. Kortom, anderhalve eeuw zijn we al geïnformeerd over de toestand die we nog steeds lijken te tolereren, terwijl ons bestaan op speld wordt gezet door lui die denken juist daaraan, aan die destructie, te kunnen verdienen. Misschien lukt het de gele hesjes ons wakker te schudden om verzet te bieden en zelfbeheer.

De jaren zestig

Dekolonisering van een geschiedbeeld

Dansende en blowende hippies in San Francisco. Ludiek actievoerende Provo’s in Amsterdam. Protesterende studenten in Parijs, Berlijn, Rome, Maagdenhuisbezetters in Amsterdam, eerdere universiteitsbezettende studenten in Berkely en Columbia Universiteit. Een demonstrerende stadsbevolking in Praag tegenover Russische tanks. Miljoenen stakende arbeiders in Frankrijk, Italië en elders. Nog veel meer dansende en blowende hippies, in Woodstock, in Kralingen op de Isle of Wight… Dat zijn beelden die mensen zich voor de geest halen als ze spreken over ‘de jaren zestig’. Zoomen we in op 1968, het jaar waarin dat decennium van rebellie haar symbolisch hoogtepunt bereikte, dan zien we meer van hetzelfde, in hogere intensiteit.

Recht in Rojava

Passage uit: Heeft de revolutie de staat afgeschaft?

Davide Grasso geeft in een uitvoerig artikel antwoord op de vraag ‘Heeft de revolutie de staat afgeschaft?’. Hieruit is hieronder een passage overgenomen die gaat over de rechtbank en haar verhouding tot wetten en rechtstradities, en een beeld geeft van de ‘rechtsstaat’, zoals die nu in ontwikkeling is.